Opis
Autor książki podejmuje analizę stworzonej przez belgijskiego kardynała Désiré Merciera filozoficznej teorii pewności, ukazując nie tylko jej kluczowe kwestie, ale również ewolucję epistemologicznej myśli Kardynała. W swej zasadniczej części książka składa się ze wstępu, z pięciu rozdziałów i zakończenia. Rozdział pierwszy ukazuje historyczne tło rozwoju koncepcji Merciera. Rozdział drugi bada ewolucję Mercierowskiego sposobu interpretacji klasycznej definicji prawdy i otwiera pole do analizy trzech fundamentalnych kwestii (trzy kolejne rozdziały pracy), które zdaniem Merciera, określają właściwą pozycję problemu kryteriologicznego. Kwestia pierwsza dotyczy postawy, jaką powinien przyjąć intelekt wobec problemu pewności; kwestia druga – charakteru odniesienia zachodzącego w sądzie między podmiotem i predykatem; kwestia trzecia to problem obiektywnej realności pojęć konstytuujących podmiot i predykat sądu. Merciera rozwiązania owych kwestii zostały w pracy ukazane na tle jego dyskusji z filozofią kartezjańską, ze zwolennikami tzw. starego dogmatyzmu oraz z pozytywistami i kantystami. Jako praca doktorska, niniejsza publikacja została wyróżniona i rekomendowana do druku, a następnie uznana za najlepszą z prac doktorskich w dziedzinie nauk humanistycznych obronionych w Uniwersytecie Śląskim w latach 2006–2007 i otrzymała nagrodę Rektora Uniwersytetu Śląskiego.
